Oogallergieën bij honden

Wat zijn oogallergieën bij honden?

Oogallergieën bij honden zijn allergische reacties die de ogen treffen, met als gevolg ontsteking van het bindvlies (allergische conjunctivitis), traanvloed en jeuk. De ogen zijn bijzonder gevoelig voor allergenen uit de omgeving, omdat het oogoppervlak direct wordt blootgesteld aan pollen, stof, schimmels en andere irriterende stoffen.

Oogallergieën komen vaak voor als onderdeel van een bredere allergische aandoening, zoals atopische dermatitis. Ze kunnen seizoensgebonden zijn (gerelateerd aan pollen) of het hele jaar door aanwezig zijn (bij allergie voor huisstofmijt, schimmels of ander binnenhuis aanwezige allergenen). Hoewel oogallergieën zelden ernstig zijn, veroorzaken ze aanzienlijk ongemak en kunnen ze bij verwaarlozing leiden tot secundaire ooginfecties.

Symptomen van oogallergieën

De symptomen zijn meestal bilateraal (beide ogen) en kunnen seizoensgebonden of chronisch aanwezig zijn. Herken de volgende verschijnselen.

• Rode ogen: het oogwit en het bindvlies zijn zichtbaar rood en geïrriteerd.
• Overmatige traanproductie: waterige ooguitvloed, soms overvloeiend op de wangen.
• Jeuk: de hond wrijft met de poten over de ogen of wrijft het hoofd tegen meubels en tapijten.
• Gezwollen oogleden: de oogleden zijn dik en opgezet door de allergische reactie.
• Slijmerige oogafscheiding: dikkere, wittige of geelachtige afscheiding bij langdurige irritatie.
• Knipperen en knijpen: de hond knippert opvallend veel of houdt de ogen halfgesloten.
• Bruine traansporen: chronische traanvloed veroorzaakt donkere verkleuring van het haar onder de ogen.
• Huidirritatie rond de ogen: de huid rondom de ogen kan rood, schilferig en geïrriteerd zijn.

Als de oogafscheiding dik, geel of groen wordt, kan er sprake zijn van een secundaire bacteriële infectie die behandeling vereist.

Oorzaken en risicofactoren

Oogallergieën worden veroorzaakt door een overreactie van het immuunsysteem op normaliter onschadelijke stoffen. Veelvoorkomende allergenen zijn pollen (gras, bomen, onkruiden), huisstofmijt, schimmelsporen, huidschilfers van andere dieren en bepaalde chemische stoffen (schoonmaakmiddelen, parfum).

Rassen met een genetische aanleg voor atopie (allergische gevoeligheid) zijn het vatbaarst. De Labrador Retriever, Golden Retriever, West Highland White Terriër, Franse Buldog en de Shih Tzu worden het vaakst getroffen. Brachycefale rassen hebben door hun uitpuilende ogen een groter oogoppervlak dat wordt blootgesteld aan allergenen.

De meeste oogallergieën openbaren zich tussen de een en drie jaar. Seizoensgebonden allergieën pieken in het voorjaar en de zomer, terwijl huisstofmijtallergie het hele jaar door aanwezig is. Droge, winderige dagen verspreiden meer pollen en verergeren de symptomen.

Diagnose

De dierenarts stelt de diagnose op basis van het klinische beeld, de anamnese (seizoenspatroon, gelijktijdige huidklachten) en het oogonderzoek. Het oogonderzoek omvat inspectie van het bindvlies, fluoresceïnekleuring (om hoornvliesbeschadiging uit te sluiten) en de Schirmer-traantest (om de traanproductie te meten).

Allergietesten (intradermale huidtest of bloedserologische test) kunnen helpen om de specifieke allergenen te identificeren. De dierenarts sluit andere oorzaken van rode ogen uit, waaronder droge ogen (keratoconjunctivitis sicca), ooginfecties, vreemde voorwerpen, entropion (naar binnen krullend ooglid) en uveïtis. Een combinatie van oogklachten met huidjeuk, oorontsteking en neusuitvloed versterkt het vermoeden van een allergische oorzaak.

Behandeling

De behandeling richt zich op het verlichten van de symptomen en het beperken van de blootstelling aan allergenen. Oogspoeling met een steriele zoutoplossing verwijdert allergenen van het oogoppervlak. Antihistamine-oogdruppels of corticosteroïde oogdruppels (onder veterinair toezicht) verminderen de ontsteking en jeuk.

Bij gelijktijdige atopische dermatitis wordt een systemische behandeling overwogen: orale antihistaminen, ciclosporine, oclacitinib (Apoquel) of lokinavatinib. Immunotherapie (hyposensibilisatie), waarbij de hond geleidelijk wordt blootgesteld aan toenemende doses van het specifieke allergeen, kan de allergische gevoeligheid op lange termijn verminderen.

Bij een secundaire bacteriële ooginfectie worden antibiotische oogdruppels voorgeschreven. Omgevingsmaatregelen helpen de allergenenbelasting te verminderen: regelmatig stofzuigen, wassen van honddenmandjes, sluiten van ramen op dagen met hoge pollenconcentraties en het wassen van de hond na wandelingen. Regelmatige oogcontroles bij de dierenarts monitoren het beloop en voorkomen complicaties.

Prognose en preventie

De prognose is goed; oogallergieën zijn doorgaans goed beheersbaar met de juiste behandeling, hoewel ze zelden volledig genezen. De meeste honden hebben levenslange seizoensgebonden of chronische klachten die met medicatie en omgevingsaanpassingen onder controle worden gehouden.

Preventie richt zich op het beperken van allergenencontact. Was het gezicht van je hond na buitenwandelingen, vermijd wandelingen op dagen met hoge pollenconcentraties, gebruik een luchtfilter binnenshuis en houd de leefomgeving schoon. Regelmatige vacht- en huidverzorging vermindert de allergenenbelasting op het lichaam. Vroegtijdige behandeling van oogirritatie voorkomt complicaties en verbetert het comfort van je hond.

Dit artikel is puur informatief en vervangt geen professioneel veterinair advies. Raadpleeg altijd een dierenarts bij gezondheidsklachten van je hond.