Entropion bij honden

Wat is entropion?

Entropion is een oogaandoening waarbij het ooglid naar binnen rolt, waardoor de wimpers en de behaarde huid van het ooglid tegen het oogoppervlak schuren. Deze aanhoudende irritatie kan leiden tot pijn, hoornvliesbeschadiging en in ernstige gevallen verlies van gezichtsvermogen.

De aandoening kan het boven- of onderooglid treffen, of beide, en kan eenzijdig of tweezijdig voorkomen. Entropion is een van de meest voorkomende ooglidafwijkingen bij honden en heeft in de meeste gevallen een erfelijke achtergrond.

Er worden verschillende vormen onderscheiden: primair (erfelijk) entropion, spastisch entropion (door pijn of irritatie) en cicatricieel entropion (door littekenweefsel na een verwonding). De erfelijke vorm is veruit het meest voorkomend bij honden.

Symptomen van entropion

De symptomen van entropion zijn doorgaans goed herkenbaar en variëren in ernst afhankelijk van de mate waarin het ooglid naar binnen rolt.

• Overmatig tranen: het oog produceert continu tranen als reactie op de irritatie
• Knijpen met het oog: de hond houdt het aangedane oog gedeeltelijk of volledig dicht
• Roodheid: het bindvlies en de huid rond het oog zijn geïrriteerd en rood
• Ooguitvloeiing: slijmerige of etterige afscheiding uit het oog
• Krabben aan het oog: de hond wrijft met de poten over het oog of schuurt het gezicht over de grond
• Troebel hoornvlies: chronische irritatie leidt tot een blauwachtige waas over het hoornvlies
• Hoornvlieszweer: de aanhoudende schuring kan een pijnlijke zweer op het hoornvlies veroorzaken
• Lichtgevoeligheid: de hond vermijdt helder licht en zoekt schaduwrijke plekken op

Bij pups kan entropion al vanaf enkele weken leeftijd zichtbaar zijn. Het is belangrijk om de aandoening niet te verwarren met de normale ontwikkeling van de oogleden, die bij sommige rassen pas op latere leeftijd hun definitieve vorm aannemen.

Oorzaken en risicofactoren

Primair entropion is een erfelijke aandoening die wordt bepaald door de gezichtsstructuur en de huidplooien van het ras. Rassen met een losse gelaatshuid, diepe oogkassen of prominente huidplooien zijn het meest vatbaar.

De Shar Pei is het meest bekende ras voor entropion, met een zeer hoge prevalentie. Andere veelgetroffen rassen zijn de Engelse Bulldog, Chow Chow, Rottweiler, Labrador Retriever en Duitse Dog. Bij grote rassen is het onderooglid vaker aangedaan, terwijl bij brachycefale rassen beide oogleden betrokken kunnen zijn.

Spastisch entropion kan optreden als gevolg van pijn in het oog (bijvoorbeeld door een hoornvlieszweer of conjunctivitis), waarbij de hond het ooglid samenknijpt en dit vervolgens naar binnen rolt. Littekenvorming na een verwonding of operatie kan eveneens entropion veroorzaken.

Diagnose

De diagnose wordt gesteld door middel van een oogonderzoek. Het naar binnen gerold ooglid is meestal duidelijk zichtbaar bij inspectie. De dierenarts beoordeelt de mate van entropion, welke delen van het ooglid zijn aangedaan en of er hoornvliesbeschadiging aanwezig is.

Een fluoresceïnetest kleurt eventuele hoornvlieszweren groen aan onder blauw licht. Het is belangrijk om te onderscheiden of het entropion primair (anatomisch) is of secundair aan pijn. Bij spastisch entropion kan het toedienen van een verdovend oogdruppeltje het ooglid ontspannen en de ware anatomische situatie onthullen.

Behandeling

De definitieve behandeling van entropion is chirurgisch. Bij de operatie wordt een klein stukje huid en spierweefsel onder het ooglid verwijderd, waardoor het ooglid naar buiten rolt en niet langer tegen het oog schuurt. De ingreep wordt uitgevoerd onder algehele verdoving en heeft een hoog slagingspercentage.

Bij jonge pups die nog groeien, wordt de chirurgie soms uitgesteld tot de definitieve kopvorm is bereikt (rond de leeftijd van zes tot twaalf maanden). In de tussentijd kunnen tijdelijke hechtingen (tacking) worden geplaatst om het ooglid op zijn plek te houden en het oog te beschermen.

Na de operatie worden antibiotische oogdruppels en pijnstilling voorgeschreven. Een beschermende halskraag voorkomt dat de hond aan de hechtingen krabt. De hechtingen worden na tien tot veertien dagen verwijderd. In sommige gevallen is een tweede ingreep nodig als de correctie onvoldoende is of als het ooglid tijdens de groei opnieuw naar binnen rolt.

Prognose en preventie

De prognose na chirurgische correctie is uitstekend. De overgrote meerderheid van de honden herstelt volledig en ervaart geen terugkeer van het entropion. Eventuele hoornvliesbeschadiging herstelt zich doorgaans na de operatie, mits er geen permanente littekenvorming is opgetreden.

Preventie berust op verantwoord fokbeleid. Honden met ernstig entropion dat chirurgische correctie vereist, worden bij voorkeur niet voor de fok ingezet. Fokkers doen er goed aan te selecteren op een gezonde ooglidconformatie. Pupkopers van gevoelige rassen wordt aangeraden om de ogen van de pup vroegtijdig te laten controleren.

Dit artikel is puur informatief en vervangt geen professioneel veterinair advies. Raadpleeg altijd een dierenarts bij gezondheidsklachten van je hond.