Dysfagie
Wanneer slikken moeilijk of pijnlijk wordt
Dysfagie betekent moeilijk of pijnlijk slikken. Het is een aandoening die verschillende oorzaken kan hebben die elk een andere aanpak vereisen .
Als je hond moeite heeft met eten of drinken, veel kwijlt of voedsel uit de bek laat vallen, kan dysfagie de oorzaak zijn. Tijdige herkenning voorkomt ondervoeding en andere complicaties.
Wat is dysfagie bij honden?
Dysfagie is geen ziekte op zich, maar een symptoom dat wijst op een probleem met het slikproces. Het slikken is een complex mechanisme waarbij de mond, keel, slokdarm en zenuwen nauw samenwerken.
Er worden drie typen onderscheiden: orale dysfagie (probleem in de mond), faryngeale dysfagie (probleem in de keel) en cricopharyngeale dysfagie (probleem bij de ingang van de slokdarm).
Oorzaken van dysfagie bij honden
De oorzaken zijn divers en hangen af van het type dysfagie:
- Tandproblemen — gebroken tanden, tandvleesontsteking, parodontitis
- Mondtumoren — goedaardige of kwaadaardige gezwellen in de mondholte
- Kauwspierontsteking — masticatoire myositis
- Zenuwschade — beschadiging van de hersenzenuwen die het slikken aansturen
- Vreemd voorwerp — een bot of speeltje dat vastzit in keel of slokdarm
- Slokdarmvernauwing — littekens of tumoren die de slokdarm versmallen
- Megaoesofagus — verwijding van de slokdarm met verminderde beweeglijkheid
- Rabies — zeldzaam maar ernstig, veroorzaakt verlamming van de keelspieren
Bepaalde rassen zoals de Golden Retriever en Labrador Retriever hebben een hoger risico op megaoesofagus.
Symptomen van dysfagie bij honden
Let op de volgende signalen:
- Voedsel laten vallen tijdens het eten — het valt uit de bek of wordt herhaaldelijk opgepakt
- Overmatig kwijlen — met soms bloed in het speeksel
- Kokhalzen of wurgen — tijdens of na het eten
- Scheef houden van de kop — om het voedsel beter te kunnen slikken
- Herhaaldelijk slikken — zonder dat er voedsel in de bek zit
- Gewichtsverlies — door onvoldoende voedselinname
- Neusuitvloeiing na het eten — voedsel komt via de neus naar buiten
- Hoesten tijdens het eten — risico op aspiratiepneumonie
Eten hoort een feestje te zijn — als het dat niet meer is, zoek dan samen naar een oplossing.
Diagnose van dysfagie
De dierenarts zal een uitgebreid onderzoek doen:
- Mondonderzoek — inspectie van tanden, tandvlees, tong en gehemelte
- Röntgenfoto’s — van kop, nek en borstkas
- Videofluoroscopie — een bewegende röntgenopname tijdens het slikken
- Endoscopie — camera in de slokdarm om afwijkingen te zien
- Bloedonderzoek — om systemische oorzaken uit te sluiten
- Biopsie — bij verdenking op tumoren
Behandeling van dysfagie bij honden
De behandeling hangt volledig af van de oorzaak:
- Tandheelkundig — extractie van zieke tanden of behandeling van infecties
- Chirurgie — verwijdering van tumoren of vreemde voorwerpen
- Medicatie — ontstekingsremmers, antibiotica of immuunonderdrukkende middelen
- Aangepaste voeding — zachte voeding, voedselballen of verhoogde voerbak
- Sondevoeding — in ernstige gevallen tijdelijk via een maag- of slokdarmsonde
Bij honden met chronische dysfagie is het voorkómen van aspiratiepneumonie een belangrijk aandachtspunt.
Leefadvies bij dysfagie
Geef kleine porties in een verhoogde voerbak. Zachte voeding of natvoer dat tot ballen gevormd wordt, is vaak makkelijker te slikken. Laat je hond na het eten nog 10-15 minuten rechtop zitten of staan.
Houd het gewicht van je hond goed in de gaten en rapporteer veranderingen aan de dierenarts.
Dit artikel is puur informatief en vervangt geen professioneel veterinair advies. Raadpleeg altijd een dierenarts bij gezondheidsklachten van je hond.
Meer over hondengezondheid
Ontdek gerelateerde onderwerpen voor een gezonde hond.