Dilaterende cardiomyopathie
Wanneer het hart vergroot en verzwakt
Dilaterende cardiomyopathie (DCM) is een hartziekte waarbij de hartkamers vergroten en de hartspier verzwakt. Dit een van de meest voorkomende hartziekten bij grote hondenrassen is .
Bij DCM kan het hart het bloed niet meer efficiënt rondpompen, wat uiteindelijk leidt tot hartfalen. Hoewel de ziekte ernstig is, kan medicamenteuze behandeling de levensduur en -kwaliteit aanzienlijk verbeteren.
Wat is dilaterende cardiomyopathie?
Bij DCM worden de wanden van de hartkamers dunner en rekken ze uit. Hierdoor pompt het hart met elke slag minder bloed rond. Het hart probeert dit te compenseren door sneller te kloppen en nog verder te vergroten, maar dit verergert het probleem uiteindelijk.
DCM treft voornamelijk de linker hartkamer, maar kan ook beide kamers aantasten. Het is de op één na meest voorkomende hartziekte bij honden, na klepziekte.
Oorzaken van dilaterende cardiomyopathie bij honden
- Genetische aanleg — de belangrijkste factor; DCM is sterk erfelijk bij veel rassen
- Taurine- of carnitinedeficiëntie — bepaalde diëten kunnen bijdragen
- Graanvrij voer — er is een verband gevonden tussen bepaalde graanvrije diëten en DCM
- Myocarditis — virale of bacteriële ontsteking van de hartspier
- Toxinen — bepaalde chemotherapeutica en andere medicijnen
- Idiopathisch — in veel gevallen wordt geen specifieke oorzaak gevonden
Rassen met een sterk verhoogd risico zijn onder andere de Golden Retriever, Labrador Retriever en de Rottweiler. Dobermanns en Deense Doggen behoren ook tot de risicogroep.
Symptomen van dilaterende cardiomyopathie bij honden
- Hoesten — vooral ’s nachts of na inspanning door vochtophoping in de longen
- Bemoeilijkte ademhaling — snelle, oppervlakkige ademhaling
- Verminderde conditie — sneller moe, minder speellust
- Flauwvallen — syncope door onvoldoende bloedtoevoer naar de hersenen
- Opgezette buik — door vochtophoping (ascites)
- Gewichtsverlies — spierverlies door chronisch hartfalen
- Plotselinge dood — soms is dit helaas het eerste teken, door fatale hartritmestoornissen
Een zwakker hart hoeft geen zwakker leven te betekenen — met de juiste medicatie kan je hond nog vele blije momenten beleven.
Diagnose van dilaterende cardiomyopathie
- Echocardiografie — de gouden standaard; toont de vergrote, slecht samentrekkende hartkamers
- Röntgenfoto’s — tonen hartvergroting en eventueel longoedeem
- ECG (Holter-monitor) — detecteert hartritmestoornissen, vooral bij Dobermanns
- Bloedonderzoek — proBNP als biomarker voor hartfalen; taurine- en carnitinespiegels
- Genetische testen — beschikbaar voor sommige rassen
Behandeling van dilaterende cardiomyopathie bij honden
- Pimobendan — versterkt de hartspiersamentrekking en verwijdt de bloedvaten (hoeksteen van de behandeling)
- ACE-remmers — enalapril of benazepril om de belasting op het hart te verminderen
- Diuretica — furosemide om vochtophoping te bestrijden
- Anti-aritmica — sotalol of mexiletine bij ernstige ritmestoornissen
- Taurine/carnitine-suppletie — als een deficiëntie is aangetoond
- Zoutbeperkt dieet — om vochtretentie te verminderen
De behandeling is levenslang. Met medicatie leven veel honden nog 6-24 maanden comfortabel na de diagnose, afhankelijk van de ernst bij ontdekking.
Screenings en preventie
Bij rassen met een hoog risico wordt jaarlijkse hartscreening (echo + Holter) aanbevolen vanaf de leeftijd van 3-4 jaar. Vroege detectie maakt het mogelijk om behandeling te starten voordat er symptomen optreden.
Bespreek met je dierenarts of het dieet van je hond voldoende taurine en carnitine bevat, vooral als je een graanvrij voer geeft.
Dit artikel is puur informatief en vervangt geen professioneel veterinair advies. Raadpleeg altijd een dierenarts bij gezondheidsklachten van je hond.
Meer over hondengezondheid
Ontdek gerelateerde onderwerpen voor een gezonde hond.