Aspirine-vergiftiging bij honden

Een veelvoorkomende vergiftiging door menselijke pijnstillers

Aspirine (acetylsalicylzuur) is een veelgebruikte pijnstiller die in vrijwel elk huishouden te vinden is. Hoewel aspirine in lage doseringen soms therapeutisch wordt ingezet bij honden, kan een overdosis ernstige en zelfs levensbedreigende gevolgen hebben.

Honden zijn aanzienlijk gevoeliger voor aspirine dan mensen, omdat hun lichaam het middel veel langzamer afbreekt. Zelfs een dosis die voor een mens volkomen onschuldig lijkt, kan bij een hond tot ernstige maagdarmproblemen, nierschade of bloedingsstoornissen leiden.

· · ·

Wat is aspirine-vergiftiging?

Aspirine-vergiftiging (salicylaattoxicose) ontstaat wanneer een hond een te hoge dosis acetylsalicylzuur binnenkrijgt. Dit kan gebeuren doordat een hond per ongeluk menselijke aspirine opeet, of wanneer een eigenaar onbedoeld een te hoge dosis toedient. De halfwaardetijd van aspirine bij honden is veel langer dan bij mensen, waardoor het middel zich sneller ophoopt in het lichaam.

Aspirine remt de productie van prostaglandinen, stoffen die een beschermende rol spelen bij het maagslijmvlies, de nierdoorbloeding en de bloedstolling. Bij een overdosis vallen deze beschermende mechanismen weg, met ernstige gevolgen voor meerdere orgaansystemen.

Symptomen van aspirine-vergiftiging

De symptomen treden meestal binnen enkele uren na inname op en kunnen in ernst variëren. Let op de volgende verschijnselen:

  • Braken (eventueel met bloed): een van de eerste tekenen, vaak binnen twee tot zes uur na inname
  • Zwarte, teerachtige ontlasting: wijst op maag- of darmbloedingen (melaena)
  • Verlies van eetlust: je hond weigert voedsel en toont geen interesse in traktaties
  • Buikpijn: je hond kan een opgetrokken houding aannemen of jammeren bij aanraking
  • Versnelde ademhaling: het lichaam probeert het zuur-base-evenwicht te herstellen
  • Lethargie: opvallende sufheid en verminderde activiteit
  • Wankelend lopen: door effecten op het zenuwstelsel bij ernstige vergiftiging
  • Verminderde urineproductie: een teken van nierschade bij langdurige blootstelling

Bij zeer ernstige vergiftiging kunnen toevallen, coma en overlijden optreden. Kleine hondenrassen lopen extra risico omdat dezelfde dosis een veel grotere impact heeft op hun lichtere lichaam.

Oorzaken en risicofactoren

De meest voorkomende oorzaak is het per ongeluk opeten van aspirine die binnen bereik van de hond ligt. Tabletten die op een nachtkastje, aanrecht of in een open tas liggen, zijn voor een nieuwsgierige hond snel gevonden. Ook het goedbedoeld toedienen van menselijke aspirine zonder voorafgaand veterinair advies is een veelvoorkomende oorzaak.

Kleine rassen zoals de Chihuahua, Yorkshire Terrier en Maltezer zijn extra kwetsbaar vanwege hun lage lichaamsgewicht. Ook oudere honden en honden met bestaande maag, nier- of leverproblemen lopen een verhoogd risico op ernstige bijwerkingen.

Producten die aspirine bevatten maar niet als zodanig herkend worden, zoals bepaalde koortswerende middelen en combinatiepreparaten, vormen een extra gevaar. Het is daarom belangrijk om alle medicijnen buiten bereik van je hond te bewaren.

Diagnose

De diagnose wordt gesteld op basis van de voorgeschiedenis (bekend of vermoedelijke inname van aspirine), de klinische symptomen en laboratoriumonderzoek. Bloedonderzoek kan afwijkingen in de nierfunctie, bloedstolling en het zuur-base-evenwicht aantonen. Een salicylaatspiegel in het bloed kan de diagnose bevestigen en helpt bij het inschatten van de ernst.

Je dierenarts zal ook het maag-darmkanaal beoordelen op bloedingen, eventueel met behulp van een echografie. Het is cruciaal om zo snel mogelijk naar de dierenarts te gaan en, indien mogelijk, de verpakking van het ingenomen middel mee te nemen.

Behandeling

Bij recente inname (binnen twee uur) kan de dierenarts braken opwekken om zoveel mogelijk aspirine uit de maag te verwijderen. Actieve kool kan worden toegediend om verdere opname vanuit de darm te remmen. Bij ernstigere gevallen is ziekenhuisopname nodig met infuustherapie om de nierdoorbloeding te ondersteunen en het zuur-base-evenwicht te herstellen.

Maagbeschermende medicatie, zoals sucralfaat of omeprazol, wordt ingezet om het maagslijmvlies te beschermen en bestaande maagzweren te laten genezen. Bij bloedingsstoornissen kan een bloedtransfusie noodzakelijk zijn. De nierfunctie en bloedwaarden worden regelmatig gecontroleerd totdat ze genormaliseerd zijn.

De duur van de behandeling varieert van enkele dagen bij milde gevallen tot meer dan een week bij ernstige vergiftiging. Gedurende het herstel krijgt je hond een maagvriendelijk dieet voorgeschreven.

Prognose en preventie

Bij snelle behandeling is de prognose voor aspirine-vergiftiging doorgaans goed. Milde gevallen herstellen vaak volledig binnen enkele dagen. Bij ernstige vergiftiging met nier- of leverschade is de prognose minder gunstig, hoewel veel honden ook dan nog volledig kunnen herstellen met intensieve behandeling.

Preventie is eenvoudig maar essentieel: bewaar alle medicijnen achter slot en grendel of in een afgesloten kast, ver buiten bereik van je hond. Geef nooit menselijke pijnstillers zonder toestemming van je dierenarts. Wanneer je hond pijn heeft, neem dan altijd eerst contact op met je dierenarts voor een veilig alternatief.

Eén menselijke aspirine kan voor een kleine hond al te veel zijn. Bewaar medicijnen altijd veilig en raadpleeg je dierenarts voor pijnbestrijding.

Dit artikel is puur informatief en vervangt geen professioneel veterinair advies. Raadpleeg altijd een dierenarts bij gezondheidsklachten van je hond.

Vergiftiging voorkomen?

Lees meer over veelvoorkomende vergiftigingen bij honden.

Rattenvergiftiging Alle ziektes